២. វិស្សមកាលស្នេហ៏
រឿង វិស្សមកាលស្នេហ៏
វគ្គទី២៖ វីតាមីនស៊ី ( Vitamin
Sea )
 |
| Hello ! Koh Rong Island |
កោះរ៉ុងជាកោះមួយដ៏ស្រស់ស្អាតជាងគេក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ។ កោះនេះ មានផ្ទៃដីទំហំ ៧៨គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រវែងពីជើងទៅត្បូងប្រហែល១០គីឡូម៉ែត្រ។ ចំនុចខ្ពស់បំផុតរបស់កោះមានកំពស់១៣៣ម៉ែត្រពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ ចាប់ពីខែធ្នូទៅ រហូតដល់ខែមេសា ទឹកសមុទ្រនឹងប្រែជាពណ៌ខៀវស្រងាត់ ឆ្នេរខ្សាច់ព៍ណសរក្បុស ស្រស់ស្អាត ជំនោរសមុទ្រដ៏បរិសុទ្ធជាមួយនិងសម្រស់ធម្មជាតិដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន ហើយទេសភាពដែលស្រស់ស្អាតបំផុត គឺនៅក្នុងខែកុម្ភ:។ ក្រៅពីនេះទៀត កោះរ៉ុង គឺជាកន្លែងអភិរក្សសត្វសមុទ្រដ៏ល្អមួយ ហើយនៅរមណីយដ្ឋានកោះរ៉ុង ក៏ជាកន្លែងកម្សាន្តដ៏ល្បីល្បាញសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរមុជទឹកមើលផ្កាថ្ម ប្រព័ន្ធជីវចម្រុះ និងមើលសត្វសមុទ្រនៅបាតសមុទ្រជាដើម។
ទោះជានាងមានអាការះពុលរលកក៏ភ្លឹកនឹងសម្រស់ធម្មជាតិនៃតំបន់ឆ្នេរនេះដែរ។ ឆ្នេរសមុទ្រខ្សាច់សក្បុសលាតសន្ធឹងដាច់កន្ទុយភ្នែក ទឹកសមុទ្រថ្លាដូចកញ្ចក់មើលឃើញដល់កូនត្រីតូចៗកំពុងហែលទឹក នេះពិតជាកន្លែងសក្តិសមជា ទិសដៅទេសចរណ៍ពិតមែន ។
ក្នុងដៃអូសវ៉ាលីម្ខាង កាន់ខ្សែដឹកសុនកម្ខាង យ៉ាងសំពីងសំពោង នាងតូចលើកទូរសព្ទ័ ដើម្បីតេទៅរកម្តាយមីង ដានី ។
- អាឡូ អ្នកមីង ខ្ញុំមកដល់ហើយ !
- ចាក្មួយសម្លាញ់ មីងបានអោយនីតា និង នីត ទៅយកកូនហើយ។ ពួកគេបានទៅចាំនៅកំពង់ផែយូរហើយ !
នីតា និង នីត ជាកូនភ្លោះប្រុសស្រី ដែលមានអាយុ ១០ឆ្នាំ ជាកូនរបស់ដានី និង ពិសិទ្ធ ។
- បងស្រី ហ្សូលី !
នីតា និង នីត បានស្រែកហៅ ហ្សូលី រួចរត់មកអោប ធ្វើអោយនាងរបូតខ្សែឆ្កែ ។
ឆាលី បានឃើញទឹកសមុទ្រជាលើកទីមួយ ហាក់ឆ្ងល់អាងទឹកអីក៏ធំម្លះក៏សំរុកទៅក្នុងទឹកសមុទ្រ។ ចំណែក ហ្សូលីត្រូវរត់ដេញចាប់ឆាលី ទុកវ៉ាលីចោលកណ្តាលផ្លូវ នៅស្ពានកំពង់ផែ ។
- នីត នីតា មើលវ៉ាលីបង ផង ។ បងទៅតាមចាប់ឆាលីសិន! ។
ឆាលី បានឃើញទឹកសមុទ្រជាលើកទីមួយ ហាក់ឆ្ងល់អាងទឹកអីក៏ធំម្លះក៏សំរុកទៅក្នុងទឹកសមុទ្រ។ ចំណែក ហ្សូលីត្រូវរត់ដេញចាប់ឆាលី ទុកវ៉ាលីចោលកណ្តាលផ្លូវ នៅស្ពានកំពង់ផែ ។
- នីត នីតា មើលវ៉ាលីបង ផង ។ បងទៅតាមចាប់ឆាលីសិន! ។
ហ្សូលី ស្រែកផង រត់តាម ឆាលីផង យ៉ាងត្រដាប់ត្រដួសស្ទើរតែដួលលើខ្សាច់ទៅហើយ។
ភាណុ ដែលនៅពីក្រោយ បានឃើញ ទិដ្ឋភាពនេះ អស់សំណើចផង អាណិតនាងផង។ នាយហាក់ដើរចេញមិនរួចពីក្មេងស្រីម្នាក់នេះទាល់តែសោះ ។
សារ៉ាវុធ កម្លោះកូនចៅចិន មាឌធំល្មម អាយុ ប្រមាណម្ភៃជាងឆ្នាំ ដែលជាជំនួយការរបស់ភាណុ បានមកទទួកចៅហ្វាយនាយ ដល់កំពង់ផែ។
- បងភាណុ ! បងភាណុ !
ភាណុដែលកំពុងសម្លឹងមើលហ្សូលីដេញចាប់ឆ្កែនោះមិនបានចាប់អារម្មណ៍នឹងការស្រែកហៅរបស់កូនចៅនោះទេរហូត សារ៉ាវុធដើរទៅជិត។
- បងភាណុ កំពុងភ្លឹកមើលអី? ទើបខ្ញុំហៅមិនលឺសោះ?
- អូ! សារ៉ាវុធ មកដល់ហើយ គឺបងភ្លឹកមើលឆ្កែចង់ហែលទឹកហ្នឹងណា ។
និយាយបណ្តើរ ភាណុមើលហ្សូលីបណ្តើរ ។
ចំណែកឯ ហ្សូលី វិញចាប់បានឆាលីមែនតែនាងរត់ស្ទើរតែដាច់ខ្យល់ ដង្ហើមដកមិនដល់គ្នា រហូតអង្គុយចុះ។
- តស់ វុធ ! នេះបានកក់កន្លែងស្នាក់អោយបងឬនៅ?
- រួចហើយបង! គឺធ្វើតាមអ្វីដែលបងផ្តែផ្ទាំ ជាផ្ទះសំណាក់បរិយាកាសល្អៗ មានហាងបាយផងដែរ មានកន្លែងបោកកក់ ។ តាំងពីខ្ញុំមកនៅទីនេះ ឃើញថាមានតែកន្លែងគាត់ទេ លក់ធូរថ្លៃហើយចិត្តល្អណាស់។
- ចឹងបងទុកចិត្តហើយ ! ទៅផ្ទះសំណាក់សំរាក ស្អែកទើបបងចង់ទៅការដ្ឋាន !
ពួកគេធ្វើដំណើរបណ្តើរជជែកគ្នាបណ្តើរ។
ចំណែកឯ ហ្សូលី វិញចាប់បានឆាលីមែនតែនាងរត់ស្ទើរតែដាច់ខ្យល់ ដង្ហើមដកមិនដល់គ្នា រហូតអង្គុយចុះ។
- តស់ វុធ ! នេះបានកក់កន្លែងស្នាក់អោយបងឬនៅ?
- រួចហើយបង! គឺធ្វើតាមអ្វីដែលបងផ្តែផ្ទាំ ជាផ្ទះសំណាក់បរិយាកាសល្អៗ មានហាងបាយផងដែរ មានកន្លែងបោកកក់ ។ តាំងពីខ្ញុំមកនៅទីនេះ ឃើញថាមានតែកន្លែងគាត់ទេ លក់ធូរថ្លៃហើយចិត្តល្អណាស់។
- ចឹងបងទុកចិត្តហើយ ! ទៅផ្ទះសំណាក់សំរាក ស្អែកទើបបងចង់ទៅការដ្ឋាន !
ពួកគេធ្វើដំណើរបណ្តើរជជែកគ្នាបណ្តើរ។
ភាណុ ជាប្អូនប្រុស ថៅកែ រីស៊ត ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ ដែលមានឈ្មោះមកបងស្រី ប្អូនប្រុស។
លោកជំទាវ កែវ ចន្ទ្រា និង កែវ ភាណុ ។ រីស៊ត នេះទើបតែចាប់ផ្តើមសាងសង់ តែក៏មានបញ្ហាជាហូរហែ រហូត ភាណុសម្រេចចិត្តចុះមកមើលការខុសត្រូវដោយផ្ទាល់ ។
មកដល់ផ្ទះសំណាក់ ដានី ពិសិទ្ធ ភូមិកោះតូច សង្គាត់កោះរ៉ុង
ផ្ទះសំណាក់នេះ គឺផ្ទះបែបបឹងកាឡូដាច់ៗពីគ្នា។ ផ្ទះឈើសង់ផុតដីប្រមាណកន្លះម៉ែត្រ លាបពណ៍ទឹកសមុទ្របែកខៀវស្រាលតាមបែបផែនធម្មជាតិនៃសមុទ្រ។ ផ្ទះនីមួយៗមានបន្ទប់ដេក និងបន្ទប់ទឺក ព្រមទាំងរានហាលពីមុខផងដែរ។
ផ្ទះសំណាក់ ដានីពិសិទ្ធ ជាផ្ទះសំណាក់ បែបជំនួញគ្រួសារ របស់អ្នកស្រុកកោះរ៉ុងនេះ។ មើលមកជំនួញនេះបែបគ្រួសារពិតមែនមែនតែមិនធម្មតានោះទេ គឺមានទាំង ផ្ទះសំណាក់ បន្ទប់ជួលខែ ហាងបាយ សេវាបោកក់ខោអាវ ហាងមីនីម៉ាត ជួលទូក សេវាផ្ងើរអីវ៉ាន់ទៅក្រុងព្រះសីហនុ សេវាផ្ញើរលុយ គឺមានគ្រប់សព្វបែបយ៉ាង។
ផ្ទះសំណាក់ ដានីពិសិទ្ធ ជាផ្ទះសំណាក់ បែបជំនួញគ្រួសារ របស់អ្នកស្រុកកោះរ៉ុងនេះ។ មើលមកជំនួញនេះបែបគ្រួសារពិតមែនមែនតែមិនធម្មតានោះទេ គឺមានទាំង ផ្ទះសំណាក់ បន្ទប់ជួលខែ ហាងបាយ សេវាបោកក់ខោអាវ ហាងមីនីម៉ាត ជួលទូក សេវាផ្ងើរអីវ៉ាន់ទៅក្រុងព្រះសីហនុ សេវាផ្ញើរលុយ គឺមានគ្រប់សព្វបែបយ៉ាង។
សារ៉ាវុធ និង ភាណុ បានមកដល់ផ្ទះសំណាក់ដានី ពិសិទ្ធ ។ ពួកគេបានយកអីវ៉ាន់ទៅទុក រួចងូតទឺកដើម្បីញុំបាយ ។
ម្ចាស់ហាង គឺថៅកែស្រីដានី ដែលមានរូបរាងស្រស់ស្អាត និង សម្តីរស់រាយ បានចេញមករាក់ទាក់ភ្ញៀវ
- សួស្តី ប្រុសស្អាត ត្រូវការកំម៉ង់ម្ហូបអីដែរ ?
- បាយឆាសាច់គោ ២ចាន "
- ថ្ងៃនេះមាន គ្រឿងសមុទ្រស្រស់ៗណាស់ ត្រូវការដែរទេ ?
- អត់ទេ ! អរគុណ!
- អ្នកម៉ាក់! អ្នកម៉ាក់!
សម្លេងរបស់ក្មេងប្រុសស្រីហៅម្តាយ។ ភាណុងាកទៅឃើញ ក្មេងតូច ទៀតហើយ នាងកំពុងលើកវ៉ាលីទាំងបែកញើសជោគ មុខឡើងក្រហមព្រោះត្រូវកំដៅព្រះអាតិទ្យ ។
- ជំរាបសួរ អ្នកមីង !
ដានីរត់ទៅលើកវ៉ាលីពីដៃក្មួយ
- សុំទោស ក្មួយសម្លាញ់ដែលអោយក្មួយ លើកវ៉ាលីដើរលើខ្សាច់យ៉ាងឆ្ងាយគឺថាថ្ងៃនេះ ក្មេងៗនៅជាមួយគេច្បាប់អស់ហើយទៅការនៅឯក្រុងទើបមិនបានទៅទទួលកូនបាន ។
ហ្សូលីប្រឹងញញឹម ព្រោះឃើញថាហាងបាយមនុស្សច្រើនពិតមែន ដានីច្បាស់ជារវល់ខ្លាំងមិនខានទើបដាច់ចិត្តទុកក្មួយស្រីចោល។
- មិនអីទេ! មីង !
- មីងធ្វើម្ហូបទុកអោយកូនរួចហើយ តែគ្រាន់តែគ្មានតុទំនេរ ។ ឥលូវកូនទៅអង្គុយជាមួយប្រុសស្អាតពីរនាក់នោះទៅ !
- ជំរាបសួរ អ្នកមីង !
ដានីរត់ទៅលើកវ៉ាលីពីដៃក្មួយ
- សុំទោស ក្មួយសម្លាញ់ដែលអោយក្មួយ លើកវ៉ាលីដើរលើខ្សាច់យ៉ាងឆ្ងាយគឺថាថ្ងៃនេះ ក្មេងៗនៅជាមួយគេច្បាប់អស់ហើយទៅការនៅឯក្រុងទើបមិនបានទៅទទួលកូនបាន ។
ហ្សូលីប្រឹងញញឹម ព្រោះឃើញថាហាងបាយមនុស្សច្រើនពិតមែន ដានីច្បាស់ជារវល់ខ្លាំងមិនខានទើបដាច់ចិត្តទុកក្មួយស្រីចោល។
- មិនអីទេ! មីង !
- មីងធ្វើម្ហូបទុកអោយកូនរួចហើយ តែគ្រាន់តែគ្មានតុទំនេរ ។ ឥលូវកូនទៅអង្គុយជាមួយប្រុសស្អាតពីរនាក់នោះទៅ !
ហ្សូលីសម្លឹងឃើញ ភាណុ ក៏អៀនព្រោះខ្លួនទៅក្អួតដាក់គេ។
- នីតា ឆាប់ទៅក្នុងយកម្ហូប និងទឺកត្រជាក់ៗមកអោយបងមកកូន !
កូនក្មេងពិតតែចេះធ្វើការសព្វគ្រប់ ។ នាងលើក ម្ហូបបីមុខមកអោយបងស្រីជីដូនមួយ
- នេះក្តាមស្ងោរ បង្គារស្រុះ និង ងាវអប់គល់ស្លឹកគ្រៃ ។ មើលទៅម្ហូបទាំងបីមុខពិតជាទំនងខ្លាំង រហូត កំលោះអង្គុយតុជាមួយស្រក់ទឹកមាត់!
ហ្សូលី សួស្តី នឹង ភាណុម្តងទៀត
- សួស្តីពូ ចៃដន្យមែន! ពូមកស្នាក់នៅទីនេះដែរឬ ?
- បាទ !
នាងរុញម្ហូបទៅមុខ ដើម្បីអោយគេទាំងពីរទទួលទានជាមួយដែរ។
- អញ្ចើញញាំ ជាមួយគ្នាទៅ ខ្ញុំញាំមិនអស់ទេ " ។ សារ៉ាវុធ មើលគ្រឿងសមុទ្ររួចស្រក់ទឹកមាត់ ទ្រាំមិនបានក៏យកបង្ការមួយ ។
ហ្សូលី បកសាច់បង្ការ និង ក្តាមរួចដើរទៅយកចាន ដាក់អោយឆាលី។
សារ៉ាវុធឃើញហើយក៏ធ្លោយមាត់និយាយ៖
- មើលទៅឆ្កែនេះមានសំណាងណាស់ មានគេបកសំបកអោយទៀត !
- ត្រូវហើយ ! ហ្សូលី ឆ្លើយវិញ
ភាណុក៏សើចនឹងគេទាំងពីរ ។
- នេះប្អូនស្រីជាក្មួយ របស់ថៅកែទីនេះឬ? សារ៉ាវុធសួរ
- ចា !
- មកលេងនៅទីនេះឬ ? ហើយនៅប៉ុន្មានថ្ងៃ"
- ៣ខែ!
- ចឹង ចាំបងនាំដើរលេង! បងធ្វើការនៅទីនេះ !
- ៣ខែ!
- ចឹង ចាំបងនាំដើរលេង! បងធ្វើការនៅទីនេះ !
សារ៉ាវុធកំពុងចេញសម្តីញ៉ែ បណ្តើរៗហើយភាណុដែលនៅស្ងៀមក៏ធ្វេីក្អកក្រហេម
- ចុះលោកពូ មកធ្វើការដែរ ? នាងសួរទៅភាណុ
- បាទ !
សារ៉ាវុធសើចនឹងការហៅរបស់ ហ្សូលី
- ឈប់ហៅគាត់ពូៗទៅ ហៅបងភាណុ វិញ ហៅពូៗ ចាស់អស់ហើយ។ ចំនែកបង ហៅ បងវុធៗ ។ នាងឈ្មោះអីដែរ ? មកពីភ្នំពេញ? ឬខេត្តណា?
- ខ្ញុំឈ្មោះហ្សូលី ! ខ្ញុំមកពីភ្នំពេញ !
- ចុះលោកពូ មកធ្វើការដែរ ? នាងសួរទៅភាណុ
- បាទ !
សារ៉ាវុធសើចនឹងការហៅរបស់ ហ្សូលី
- ឈប់ហៅគាត់ពូៗទៅ ហៅបងភាណុ វិញ ហៅពូៗ ចាស់អស់ហើយ។ ចំនែកបង ហៅ បងវុធៗ ។ នាងឈ្មោះអីដែរ ? មកពីភ្នំពេញ? ឬខេត្តណា?
- ខ្ញុំឈ្មោះហ្សូលី ! ខ្ញុំមកពីភ្នំពេញ !
ចប់អាហារថ្ងៃត្រង់ ហ្សូលីត្រូវរៀបចំតុបាយ និងទៅបន្ទប់ដើម្បីសំរាក ។ នាងត្រូវនៅបឹងកាឡូដូចភ្ងៀវដែរ ព្រោះផ្ទះធំអស់បន្ទប់ហើយ ។ បឹងកាឡូដែលនាងត្រូវស្នាក់ គឺជាផ្ទះធំជាងគេ និង បែរមុខទៅសមុទ្រ។ ដើមឡើយ សារាវុធបំរុងកក់អោយចៅហ្វាយ តែត្រូវដានីបដិសេធទោះអោយតម្លៃខ្ពស់យ៉ាងណាក្តី ។ ពេលនេះគេដឹងហើយថា ការពិតម្ចាស់បន្ទប់នេះគឺជាក្មួយស្រីបង្កើតថៅកែសោះ ។
ហ្សូលីដាក់វ៉ាលីចុះ រួចនាំឆាលីទៅសមុទ្រ ដែលនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីមុខបន្ទប់ ។ ឆាលីដែលម្ចាស់លែងចងខ្សែទៀត រត់សំដៅទៅសមុទ្រយ៉ាងមានសេរីភាព ។
ភាណុ ដែលកំពុងអង្គុយសំរាកនៅរាលហាល ស្តាប់ទឹករលកនោះ ស្រូបយកវីតាមីនស៊ីនោះ ក៏មានសម្លេងរំខានរបស់នាងតូច ស្រែកហៅ
- ឆាលី កុំទៅជ្រៅពេក ប្រយត្ន័លង់ទឹកណា!
សម្លេងនាងវល់ៗក្នុងខួរក្បាលរបស់ភាណុ មិនឈប់ទាល់តែសោះ។ នាយមិនដែលឃើញមនុស្សមានជិតស្និទ្ធនិងសត្វហើយទុកសត្វដូចជាកូនបាននោះទេ។
0 Reviews